subsidies die gegeven zijn

NCDO (Nationale Commissie voor Duurzame Ontwikkeling) heeft een financiele bijdrage toegekend van € 30.000,-. Het Amerikaanse Virginia Gildersleeve Fonds heeft 5.000 dollar bijgedragen. Ook zijn er bijdragen ontvangen van organisaties die niet genoemd willen worden. Stichting Kraktie zoekt naar verdere mogelijkheden voor financiering.
In de periode februari - augustus 2006 is het eerste deel van het programma in fasen geïntroduceerd in zes dorpen in het binnenland van Suriname. 
De NCDO heeft ook € 20.000,- toegekend aan Boa Producties/Afra Jonker om audivisueel materiaal te ontwikkelen voor de trainingen die gegeven worden.

In 2006 heeft Unicef Suriname een financiele ondersteuning gegeven van $11.000 voor het organiseren van het seminar en trainingen in de dorpen.

Promotiereizen

Cynthia Ringeling gaat regelmatig naar Suriname om verder te werken aan de realisering van Leri For Life. Zij heeft daar gesprekken met verschillende mensen van ministeries en bedrijfsleven. Zij hebben allen aangegeven de inzet van het Leri For Life programma te ondersteunen.

Orientatiereis

Santigron
In maart 2005 is Afra Jonker tijdens haar verblijf in Suriname een paar dagen in Santigron geweest om zich te orienteren voor de start van het project. Lise Menig was haar gastvrouw. Lise is geboren in Santigron. Door de week woont ze in de stad maar elk weekend gaat ze naar haar huis terug. Wij danken haar en de bewoners van Santigron voor hun gastvrijheid.

Santigron is een van de dorpen waar Leri For Life is gestart. Het dorp is opgericht door slaven die zich vrijgevochten hebben ten tijde van de slavernij. Ze vestigden zich aan de Saramaccarivier. Het is een uur rijden van de hoofdstad. Er wonen zo'n 250 kinderen, ongeveer, niemand heeft ze geteld. Ze gaan van 8.00 uur tot 13.00 uur naar school, daarna is het hele dorp hun speelplaats. Er komen vrijwel geen auto's, de wegen zijn van zand. De mensen die er wonen hebben besloten dat ze geen honden en katten toelaten in het dorp. De enige dieren die je er ziet zijn de kippen, die los rondlopen.

Veel mannen zijn door de week in Paramaribo waar ze werken. Vrouwen zijn vrijwel de gehele dag bezig met huishoudelijk werk. Je ziet ze bij hun huis de was of afwas doen met water uit de grote regenton of ze wassen in de rivier. Ze vegen meerdere keren per dag hun huis, met bezems die ze maken van speciale takken. Cassave wordt geschild, kruiden en groenten geplukt. Koken gebeurt op het speciale overdekte kookplaatsje naast ieders huis. Baby's worden gevoed, onkruid gewied. Oude mannen snijden hout tot kleine voorwerpen of knopen enkel- en polsbandjes met belletjes voor traditionele dansen. Alles wordt met de hand gedaan. Elektriciteit is er alleen tussen zes en twaalf uur 's avonds. Een enkeling heeft televisie.

Kinderen vermaken zich na school met knikkeren, waarvoor ze noten gebruiken. Ze klimmen in bomen, spelen met oude fietswielen, tekenen met een stokje in het zand of hangen gewoon wat rond. Als je ergens naar toe loopt maak je met iedereen even een praatje. De meeste mensen zijn familie van elkaar. Je bent nooit alleen. Je ziet overal groepjes mensen staan, zitten of lopen.

De inrichting van de huizen is eenvoudig. Elke keukenwand hangt vol met veel potten, pannen, mokken en bestek. De kraan is buiten, aan een grote zwarte plastic regenton. Sinds twee jaar staat er een bij elk huis. Om die reden gaat men wel steeds minder naar de rivier om gezamenlijk te baden en de was te doen. Sommigen hebben een eigen doucheruimte naast hun huis gebouwd. In de woonkamer hangen wat foto's van familieleden aan de wand, wat souvenirs of religieuze prenten. Er staat een bankstel en de meesten hebben wat stukken zeil als vloerbedekking. Door de week is het erg rustig in het dorp. In het weekend, als de mannen weer terug zijn, hoor je overal muziek uit radio's en casetterecorders.

Santigron kent vier kapiteins, drie mannen en een vrouw. Zij hebben de leiding, en ongeveer tien basja's zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de genomen besluiten. Zowel mannen als vrouwen kunnen tot Kapitien of Basja benoemd worden. Deze functie krijg je voor het leven.'

Pikin Poika
'Ook hier is het project gestart. Pikin Poika ligt vlak bij Santigron. Er wonen Indianen van de Cariben stam. Anders dan in Santigron staan de huizen hier nogal ver verspreid van elkaar. Ieder heeft zijn eigen erf gescheiden door wegen en vegetatie. In Pikin Poika hebben walleen de kapitein bezocht. Zij is een vrouw die voor tien jaar is gekozen en verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van het dorp. Ze is enthousiast om te begiinnen met het Leri For Life programma.'